Reinout Verbeke / Reinout met Nevenwerking

Signeren op de Boekenbeurs, hoeveel duimdraaien en schuchter wijntjes nippen het voor de meeste debutanten ook is, het blijft – durven we ‘t zeggen? Ja, we durven het zeggen – een jongensdroom die in vervulling gaat. Een teken dat je boek, waar je tot het gaatje voor bent gegaan, bestaat! Dat het ergens meedraait in het peloton. Dat een paar renners van andere ploegen – Meus, Huysentruyt en Goossens – met de gele, groene en bolletjestrui aan het pronken zijn vooraan, kan me geen reet schelen. Ik rijd mijn eigen koers.

Praktisch: ik draag morgen (donderdag 10 november) om 19u30 een paar gedichten voor uit ‘De achterkant van flatgebouwen‘. En van 20u tot 21u30 mag ik aan één van de signeertafeltjes plaatsnemen.

Watou, het Mekka voor dichters en poëziejunks. Minstens één keer in je leven moet je ernaartoe. En dit jaar selecteerde Willy Tybergien van PoëzieCentrum m’n gedicht ‘Het geluid van het gedicht’ voor de galerij in de Douviehouve, een van de locaties op het parcours.

Het gedicht opent m’n debuutbundel ‘De achterkant van flatgebouwen’ (De Bezige Bij Antwerpen, 2011). Op onze cd klinkt het zo, met de zang van Francis Vanbrussel en Kaat Arnaert (en een paar hoge noten van Bas Remans, als ik me niet vergis):

Meer nummers van Reinout met Nevenwerking

Alvast één aandachtige lezer!

Het geluid van het gedicht

Het geluid van het gedicht
is het geluid van andere vogels
van andere dieren, andere machinerieën

Het geluid van het gedicht
is de Australische liervogel
die twee eksters nadoet een gele mus
die zijn jongen voedt een parkiet
in de vlucht een spiegelreflexcamera
een autoalarm

Het geluid van het gedicht
is de liervogel die een hydraulische ram
imiteert het gefluit van de werkman
de kettingzaag die zich
een weg baant een boom
die valt

Het geluid van het gedicht
is de liervogel die de dood
op zijn stembanden heeft gezet